MAŁGORZATA TUREWICZ LAFRANCHI

Handiworks

 

Curator: Aurelia Nowak

 

Opening of the exhibition:

Monday, 20 April 2015, 06:00 PM

 

Opening hours:

21.04-22.05.2015​

Tue-Sat 03:00-07:00 PM

 

Małgorzata Turewicz Lafranchi was born in Szczecin in 1961. From 1980 to 1985, she studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw, and in 1985-1986 – at the School of Spiritual Science (Freie Hochschule für Geisteswissenschaft) in Dornach, Switzerland. She is the author of many individual exhibitions as well as presentations within group exhibitions in Poland and abroad. Her works are found in the collections of the National Museum in Szczecin, the Center for the Contemporary Art in Warsaw, Zachęta – National Gallery of Art in Warsaw, the Centre of Polish Sculpture in Orońsko, the National Gallery of Modern Art (Staatsgalerie Moderner Kunst) in Munich, the Cantonal Art Museum (Museo Cantonale d'Arte) in Lugano, Switzerland, etc.

 

While bringing a monographic presentation of the objects that Małgorzata Turewicz Lafranchi created in Switzerland in 1993-2005, the exhibition Handiworks marks the artist’s reappearance on her home city of Szczecin’s cultural scene after many years.

 

Her art is greatly influenced by her interest in German philosophy, anthroposophy, mathematics, and physics. While making her objects, she mostly opts for the use of three kinds of materials: gold, silver and copper, clearly referring to the theory of elements: fire, air and water, which served as a pre-scientific explanation of the mechanisms of nature.

 

Despite sober, analytical aesthetics, her minimalistic works seem to carry an incredible emotional load. The tension between sensuous experience and intellectual construction is a typical feature of her oeuvre which is inclined towards universality, yet concerned about the poetic form. Referring to existentialism and everyday tangible life, her formally sophisticated objects evoke the cycle of life and death as well as rites of passage.

 

Handiworks, however, focuses on the techniques she applies – a trance process of plaiting, twisting and remodeling reflects our everyday life duties. It must run in the artist’s family – her mother taught technical class at school.

 

Although the youngest Polish generation may be unfamiliar with Turewicz Lafranchi’s works from the 1990s, they prove to be an important point of reference for the artists born in the 1980s, whose objects are very often based on experience and poetic analysis of the details of daily life.

 

MAŁGORZATA TUREWICZ LAFRANCHI

Prace Ręczne

 

Kuratorka: Aurelia Nowak

 

otwarcie wystawy:

poniedziałek 20.04.2015, godz. 18:00

 

wystawa czynna:

21.04 - 22.05.2015​

wt.-sob. 15.00-19.00

 

Małgorzata Turewicz Lafranchi urodziła się w 1961 roku w Szczecinie. W latach 1980-1985 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, 1985-86 w Freie Hochschule für Geisteswissenschaft w Dornach, w Szwajcarii. Autorka licznych wystaw indywidualnych oraz prezentacji w ramach wystaw zbiorowych w Polsce i za granicą. Jej prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Centrum Sztuki Współczesnej oraz Zachęty Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Staatsgalerie Moderner Kunst w Monachium czy Museo Cantonale d'Arte w Lugano, w Szwajcarii.

 

Wystawa Prace Ręczne jest monograficzną prezentacją obiektów Małgorzaty Turewicz Lafranchi powstałych w Szwajcarii w latach 1993-2005. Stanowi ona również powrót artystki po wielu latach na artystyczną mapę rodzinnego Szczecina.

 

Istotne dla twórczości Małgorzaty Turewicz Lafranchi są zainteresowania niemiecką filozofią, antropozofią, matematyką, fizyką. Artystka buduje swoje obiekty przede wszystkim z trzech materiałów: złota, srebra i miedzi. W ten sposób wyraźnie nawiązuje do teorii żywiołów: ognia, powietrza i wody, która stanowiła przednaukowy sposób wyjaśniania rzeczywistości przyrodniczej.

 

Jej minimalistyczne prace zdają się być jednocześnie chłodne, analityczne, ale też pełne niezwykłego ładunku emocjonalnego. Charakterystyczne w twórczości Turewicz Lafranchi jest napięcie między doświadczeniem sensualnym a intelektualną konstrukcją. Cechuje ją uniwersalizm i zamiłowanie do poetyckiego przekazu. Wyrafinowane formalnie obiekty Turewicz Lafranchi emanują egzystencjalizmem, kontemplacją codzienności, której doświadczamy. Nawiązują do cyklu życia i śmierci, do rytuałów przejścia.

 

Tytuł wystawy Prace Ręczne odnosi się natomiast do technik stosowanych przez artystkę. Medytacyjny proces plecenia, nicowania, przerabiania to sposób na przepracowanie codzienności, tego co życie nam przynosi. Praca tego typu stanowi niejako tradycję rodzinną artystki - jej mama była nauczycielką prac ręcznych w szkole.

 

Obiekty Turewicz Lafranchi powstałe w latach 90. pomimo tego, że nieznane młodszemu pokoleniu w Polsce, okazują się być ważnym punktem odniesienia dla praktyki artystów urodzonych w latach 80., opierających swoją twórczość na doświadczeniu i poetyckiej analizie detali życia codziennego.